Blog 17 - Herinneringen

Mijn eerste stappen zal ik nooit vergeten. In de oefenzaal, onder de bezielende leiding van Eric Drewes. Eerst langs de loopbrug, daarna voorzichtig een rondje over de gang.

Mijn eerste herinneringen zijn onlosmakelijk verbonden met Naarderheem. Lopen over de gang. De eerste keer met de rollator naar het restaurant. Tranen in de ogen van Jenny. Ellie werkte er toen nog.

In het restaurant liepen Annemiek en ik hand in hand. We vierden ons huwelijk nog eens dunnetjes over. Menig bewoner pinkte een traantje weg.

Voor mij is het fundament van Naarderheem de zachte hand. Ciska die mijn haar knipte. Karin van der Veen, die ik als mijn tweede moeder beschouw, die mij voortduwde in mijn rolstoel. Pauline en Karin, ook wel ‘Laurel en Hardy’ genoemd.

De herinneringen flitsen voorbij. U zult het mij hopelijk vergeven… Hier kreeg mijn lichaam een tweede leven.

Dinsdag 10 maart is het zover. Een prachtig nieuw gebouw.

Vandaag loop ik weer over de gang. Ik zie Tharshi en Remco.
“Hé, de strijder,” hoor ik zoals vanouds.

Ik zet mijn blik op oneindig, mijn hakken tikken op de pas gerenoveerde vloer. De geur van nieuw snuif ik op, in het besef dat je ook nieuwe herinneringen kunt maken.

Het fundament van Naarderheem leeft voort in de harten van zovelen.
Een plek om terug te kijken én vooruit te gaan.
Een samenspel van verleden en toekomst.