Gezelligheid en aandacht voor mensen met dementie Archief

Bewoners, naasten en collega’s beleven elke dag kleine en grote momenten die ertoe doen. In de regionale kranten verschenen hierover mooie, persoonlijke verhalen. Over betrokkenheid en leven met dementie. Hieronder leest u een aantal van deze verhalen.

Tineke Ribbink begeleidt activiteiten voor mensen met dementie bij Vivum Torendael. Daar verhuisde vorige zomer de Amsterdamse Gonnie Kroes (87) met haar liefde voor zingen naartoe. Een aanwinst voor het koor. ‘Mevrouw neemt het hele koor op sleeptouw.’

‘Hè jammer’, klinkt het vanuit het koor als blijkt dat ‘Op de grote stille heide’ het laatste lied van deze week is. Mevrouw Kroes is er vol van en legt uit: ‘Je moet zo’n lied vertellen en uitzingen.’ Ze doet die ene zin nog even voor. ‘Zingen is werken, hoor. Mijn moeder zei dat ik eerder zong dan praatte’, rebbelt ze door. Tineke glimlacht, bergt de map vol liedteksten op en knipoogt: ‘Ook met ideeën voor aankleding en uitvoering als het koor dit najaar optreedt bij de opening van ons café of de winterfair, weet ze ons te vinden. Met haar enthousiasme neemt ze het hele koor op sleeptouw.’ Volgens mevrouw Kroes hóór je of mensen hun best doen met zingen. ‘Dat doet Tineke’, knikt ze waarderend.

De Amsterdamse voelt zich na de verhuizing augustus vorig jaar helemaal thuis. ‘Ik ben hier prima op mezelf. Het is hier niet te recht, te stijf of te netjes, maar een beetje rommelig en gezellig. Ik hou van wat drukte en er is hier genoeg te doen.’ Op haar leefgroep waar ze samen met medewerkers het huishouden runt, schilt ze aardappelen of maakt groenten schoon. ‘Ik kook niet, hoor, maar klets wel’, grinnikt ze. Van het brede en grote aanbod van activiteiten heeft mevrouw Kroes eerst wat geproefd en geprobeerd, voordat ze haar keuze maakte. ‘Je mag gewoon binnenstappen’, benadrukt Tineke, ‘familie ook wanneer ze net op bezoek komen tijdens activiteiten.’ Mevrouw speelt bingo, doet aan gym en natuurlijk muziek. Naast het koor bezoekt ze de in-huisconcerten en luistert samen Amerikaanse hits. ‘Ja joh, lekker tempo. Daar hou ik van.’

Tineke merkt dagelijks dat activiteiten met muziek mensen met dementie prikkelen. Sommigen worden actief en openen helemaal. Anderen worden juist rustig van luisteren naar bijvoorbeeld klassieke muziek. ‘We willen dat er voor iedereen wat te doen is. Als activiteitenbegeleiders op verschillende Viviumlocaties wisselen we ook ervaringen, tips uit.’ De opgestarte leestafelgroep is klein maar intiem en een succes. Terwijl de animo voor schilderen in Torendael gering is en stopt, wordt op verzoek juist een groepsactiviteit rondom theater en cabaret begonnen. Een bewoner en voormalig actrice verzon de naam: ‘Klein Carré’.

Ook de georganiseerde uitjes zijn een hit. Met de bus naar Artis, het Zuiderzeemuseum, de Albert Cuyp of een geitenboerderij. ‘Door samen iets te doen en te ondernemen, leer je mensen steeds beter kennen omdat hun herinneringen dan loskomen’, legt Tineke uit. ‘En het is fijn om extra, persoonlijke aandacht te kunnen geven. Ik heb een heel mooi beroep. Soms ook lastig vanwege moeilijk gedrag door de dementie. De uitdaging is contact maken. Als je dan reactie krijgt, is dat het mooiste wat er is: dan heb je echt iemand bereikt.’

Masoud werkt, leert en groeit bij Vivium.

De Iraanse Masoud Hamidifar (41) woont vijf jaar in Nederland en werkt bij Vivium Torendael in Amsterdam, een locatie voor mensen met dementie. Hij begon er ooit als stagair, haalde zijn eerste zorgdiploma en volgt nu een vervolgopleiding waarbij hij werken en leren combineert. Met steun van collega's groei hij door in het vak. 

 

Ik hou van kletsen, en zij is er gewoon.

Jane Luton was al actief bij De Hogeweyk in Weesp toen haar moeder er nog woonde. Daarna kwam ze terug om Vivium vrijwillig te assisteren, en de bewoners met dementie extra aandacht en een luisterend oor te bieden. Zo bouwde ze een band op met medewerkers en bewoners. Met een mevrouw in het bijzonder.

 

Zij vroeg het, ik bakte die dag pannenkoeken voor de hele groep

Mevrouw An Kuyper (85) woont vijf jaar in De Antonius Hof in Bussum.

In die tijd groeide niet alleen de waardering van dochter Bernadette Meijer-Veling voor ‘het fijne huis’, maar ook de band met eerstverantwoordelijk verzorgende Carola Fokker.