Blog 19 - Dagelijkse wandeling

“Ik zag je lopen,” hoor ik al jaren.
Door weer en wind loop ik mijn rondje, stevig in de pas, soms bijna kinderlijk blij.
Eerst door de gangen van Naarderheem, dan een rondje om de oefenzaal. Onder begeleiding van de fysiotherapeut, die mij telkens weer in beweging krijgt.
Even op adem komen op het terras, dat er toen nog gewoon was. Vogels die om het hardst tjilpten.
Voor het eerst naar het restaurant. Jenny die afrekende.
Kleine momenten, maar van grote waarde. De blik van mijn lieve schat.

Ooit noemde ik Naarderheem een warm bad.
In contrast met de klinische omgeving van De Trappenberg – kundig, maar voor mij afstandelijk. Een koude doche.
In Naarderheem vond ik rust. Daar kon ik op adem komen.
Het nieuwe gebouw is nog wennen.
Het terras is er nog niet, het is nog in aanbouw.
Maar de hoop blijft: dat ik straks weer buiten zit, de vogels hoor, en mijn vriend Richard kan trakteren op een bakkie.
Niet vluchtig op de parkeerplaats, tussen de auto’s door, maar gewoon samen, in alle rust.