Bewegen is een heel belangrijk thema in de zorg voor mensen met dementie en is zelfs dit jaar verkozen tot overkoepelend thema voor Wereld Alzheimer dag 2019, op 21 september aanstaande. Hoe gaan we hiermee om binnen Vivium? We vragen het aan fysiotherapeute Pauline Hulsman.
“We zien bewegen bij Vivium niet als een doel op zich, maar als een onderdeel van het dagelijks leven van de bewoners. Zo heeft het bijvoorbeeld geen enkele zin als iemand 3x per week een half uurtje naar de fysiotherapie komt, maar verder de hele dag in zijn stoel zit. Als fysiotherapeuten adviseren en ondersteunen wij de collega’s in de zorg. Zij zijn natuurlijk dagelijks betrokken bij de bewoners en signaleren dan ook vaak als eerste veranderingen in gedrag. Als bewoners bijvoorbeeld ineens minder gaan bewegen, dan vragen ze ons om advies. We zoeken samen naar de oorzaak van de verandering en wij adviseren de zorgmedewerkers hoe ze hier mee om kunnen gaan. Hoe krijg je iemand het makkelijkste tot staan? Hoe loop je met iemand? Hoe hou je iemand vast? Soms kunnen eenvoudige tips al een groot verschil maken!”
Bewegen is geen wondermiddel
“De laatste tijd is er in de media veel aandacht voor het belang van bewegen. Het is natuurlijk voor iedereen, zeker ook voor mensen met dementie, heel belangrijk om in beweging te blijven. Uiteraard krijgt dit dan ook veel aandacht bij ons. Tegelijkertijd wil ik benadrukken dat bewegen geen wondermiddel is. Het belangrijkste voor ons is dan ook dat mensen zich prettig voelen en goed in hun vel zitten. Wij kijken altijd naar een vorm van beweging die past bij de bewoner. Neem bijvoorbeeld een bewoonster die in haar hele leven nog nooit naar een gymclub is geweest. Die zou toch doodongelukkig worden als er zij er dan bij ons ineens verplicht naartoe moet? Misschien vindt ze het wel veel prettiger om mee te helpen in het huishouden, koken, de was opvouwen. Dat zijn activiteiten die bij haar passen en die ze herkent. Zo maken we het onderdeel van haar dagelijkse ritme en voelt ze zich prettiger.”
Handen op de rug
“We doen dit met onze ‘handen op de rug’. Als mensen bijvoorbeeld van zichzelf al gewend zijn om veel te bewegen en actief te zijn, dan blijven we dat stimuleren, maar hoeven we ons daar verder niet mee te bemoeien. Pas als we veranderingen zien, gaan we kijken hoe dit komt. Ook mensen die in een rolstoel zitten kunnen nog op verschillende manieren bewegen als onderdeel van hun dagelijkse leven. Bijvoorbeeld helpen met de aardappels schillen, de planten water geven? Ook hier bekijken we weer wat ze prettig vinden en wat bij ze past. En natuurlijk behandelen we ook bewoners als zij klachten hebben, of bijvoorbeeld na een val of een botbreuk. Maar de nadruk ligt voor ons op een kortdurende behandeling, we proberen de bewoners weer zo snel mogelijk op weg te helpen. Zodat zij zich prettig voelen en vrij kunnen bewegen in hun dagelijkse woonomgeving.”
