Blog 22: Duim omhoog

Beste allemaal,

Mijn laatste blog alweer.

Ik zal mij de komende tijd toeleggen op het schrijven van mijn boek: Brein in Opstand.

Meer dan twintig blogs heb ik inmiddels geschreven. Het schrijven ervan heeft mij ertoe aangezet om als ervaringsdeskundige ook de vloer op te gaan. Samen met de ergotherapie, onder andere in de
handengroep. Maar ik wil vooral meer de dialoog aangaan. Niet alleen zenden, maar ook feedback krijgen. Verhalen vertellen en ervaringen delen. Mensen met verhalen tot steun zijn. Verbinden, al is het soms op afstand.

Kortom: de blogs in een nieuwe vorm gieten. Wellicht via videocontent of podcasts. Daarover houden wij jullie op de hoogte. Het doel is en blijft: de mens achter de klacht. Dat we zoveel meer zijn dan alleen een lichaam dat niet meer doet wat het zou moeten doen. Ik hoop dat ik dat met mijn blogs heb kunnen uitdragen. Een kort verhaal uit Brein in Opstand wil ik jullie graag meegeven: DUIM OMHOOG.

Augustus 2026
De artsen zien een bedlegerige patiënt. Mijn geliefde ziet haar man.
Duim omhoog is ja. Duim omlaag is nee. Zo verstaan wij elkaar, zonder woorden.

De artsen verklaren haar voor gek. U haalt zich iets in het hoofd, mevrouw. Voor hen ben ik niet meer dan een bedlegerige patiënt. Mijn neurologische toekomst wordt somber ingeschat. Een verpleeghuis, een longstayafdeling, misschien de rest van mijn leven.

Mijn geliefde blijft echter gerichte vragen stellen. Zij leest mijn kleinste bewegingen. Zij ziet wat de deskundigen niet zien of niet durven zien.
Lieverd... je wilt toch nog wel verder leven? Bibberend steek ik mijn duim omhoog.

Dat kleine gebaar vormt onze strohalm. Niet omdat een duim alle medische kennis overbodig maakt. Wel omdat achter die duim nog iemand aanwezig is. Iemand die hoort, voelt en probeert te antwoorden.

Mijn geliefde houdt vast aan haar overtuiging dat mijn wisselende bewustzijn samenhangt met de hersendruk. Ze wordt lastig gevonden. Neurotisch misschien. Maar ze blijft spreken wanneer ik dat zelf niet kan. Later blijkt dat er inderdaad een drukprobleem bestaat rond het operatiegebied.

Zij heeft mij niet beter gemaakt. Dat beweert niemand. Maar zij heeft ervoor gezorgd dat ik niet te vroeg werd afgeschreven.

Een nieuw hoofdstuk
Op 12 oktober van 16.00 - 16.30 uur geef ik een lezing in Naarderheem. Daarmee wil ik een vervolg geven aan mijn blogs en mijn ervaringen als ervaringsdeskundige.
Ik hoop daar niet alleen mijn verhaal te vertellen, maar vooral met elkaar in gesprek te gaan.
Dit is misschien mijn laatste blog, maar zeker niet mijn laatste verhaal.

U zult nog van mij horen.

Warme groet,
Asko